DENİZ KIZI İLE SARHOŞLAR MASALI

İçerdeydi bütün o herifler
Girdiğinde o, çırılçıplak.
İçmişlerdi ve tükürmeye  başladılar ona.
Nehirden  az önce çıkmıştı, hiç bir şey anlamadı.
Yolunu  yitirmiş bir deniz kızıydı o.
Parıldayan  etinin üstüne yağdı hakaretler
İşledi altın göğüslerine çirkef.
Yabancıydı gözyaşlarına, ağlamadı.
Giysilere yabancıydı, giyinmedi...

İzmaritler, yanmış mantarlar dürttüler vücuduna
Yuvarladılar döşemesinde meyhanenin kısık
                                       gülüşlerle.
Konuşmadı,  çünkü nedir konuşmak bilmezdi.
Upuzak  bir aşkın rengindeydi gözleri
Kolları  safirdendi.
Dudakları bir mercan ışıltısıyla kımıldadı, sessizce
Ve  çıkıp gitti sonunda o kapıdan
Nehre girer girmez temizleniverdi
Işıklar saçarak, yağmurun yıkadığı beyaz bir taş gibi,
                                     bir kez daha.
Ve  bakmadan geriye, yüzdü bir kez daha
Yüzdü  hiçliğe, yüzdü ölümüne.